అఖిల్ - సిసింద్రీ సినిమా పేలలేదు

సిసింద్రీ సినిమా తో అరంగేట్రం చేసిన నాగార్జున చిన్న కొడుకు అఖిల్, "నాన్న నేను క్రికెట్ ఆడుతాను" అంటే ఆస్ట్రేలియా పంపి ఆట నేర్పించిన  తండ్రి, కొడుకు సిసిఎల్ దాటి రాణించక పోయే సరికి, చివరాకరికి ఆంధ్ర ప్రేక్షకుల పై వదిలిన రెండవ బాణం. 

మొదటి బాణమే ఇంకా సరిగ్గా పనిచేయట్లేదు అంటే, రెండవదైనా పనిచెయదా అని ఒక నమ్మకం (ఇటువంటిది  ఇంతకముందు కూడా జరిగింది రమేష్ బాబు, మహేష్ బాబు విషయంలో). కొత్త నిర్మాత, ప్రముఖ దర్శకుడు (ఈ మధ్య కాలంలో చాలా వరకు సినిమాలు దెబ్బ తిని వున్నాయి) వెరసి ఒక సోషియో ఫాంటసి చిత్రం. 

మన దర్శకులు సైంటిఫిక్/ సైకాలజీ  కధలు సినిమాలుగా మలిచేటప్పుడు, వీటిని ప్రేక్షకులకు ఎలా దగ్గరకు చేర్చాలి అన్నది ముందు నేర్చుకోవాలి (నేనొక్కడినే, 7 సెన్స్ , బ్రదర్స్ మొ॥) ఈ విషయంలో సింగీతం శ్రీనివాసరావు (పుష్పక విమానం, ఆదిత్య 369 మొ॥ ) గారి దగ్గర పాఠాలు నేర్చుకున్నా తప్పులేదు. 

ఇంగ్లీష్ సినిమా రీతిలో కధ, ఆఫ్రికా నేపద్యం, చెడగొట్టబడిన ఒక పెళ్లి, ప్రేమ, చాలా ఫైట్స్ , ఇంకా ఎన్నో పాటలు ఇవన్ని కలసి దానిలో కామెడీ రంగరించి తీయబడ్డ ఒక చిత్రం 'అఖిల్'. 

వి వి వినాయక్ సినిమాని త్వరగా ముగించాడు (110 ని), అయన పడ్డ కష్టం కధలో, కామెడి లో తప్ప నటన పై పెద్దగా శ్రద్ధ పెట్టిన దాఖలా అయితే లేదు. 

అఖిల్ కొత్త హీరో, ఇద్దరు నటులకు పుట్టిన ముద్దు బిడ్డ, అతని అన్న కు ఉన్న డైలాగు డెలివరి ఏ కోశానా ఇతనిలో కనపడదు (లిప్ సింక్ కూడా జాగ్రత్త పడలేదు), స్తేప్పులైతే  వేసాడు గాని, వాటి లో వెరైటి కనపడదు (నృత్య దర్శకుడి లోపమా?), ఫైట్స్ బాగున్నాయి, నటన చాలావరకు సూపర్ఫిషియల్ (ఇంకా చాలా శ్రద్ధ చూపించాలి, ఈ విషయంలో)

సాయెశా సైగల్ అందంగా, ఉండి చక్కగా నటించింది, కాస్ట్యూమ్స్ పై పెద్దగా దృష్టి పెట్టి నట్టు లేదు దర్శకుడు. హీరో కోసం తీసిన చిత్రం కాబట్టి, నటన కు స్కోప్ అంతంత మాత్రమే. డాన్స్ విషయంలో కొంత కష్ట పడాలి. 

మహేష్ మంజ్రేకర్, రాజేంద్రప్రసాద్, మేము ఉన్నాము అనిపించారు. హేమ బాగా లావెక్కి ఉన్నది. 

బ్రహ్మానందం, వెన్నెల కిషోర్ జత కామెడి ని పండించారు, తనకున్న పరిధి లో జయప్రకాశ్ రెడ్డి కూడా మనల్ని నవ్విస్తాడు. 

పాటల చిత్రీకరణ స్పెయిన్ దేశం లో బాగా చేసారు. పాటలు వినసొంపుగా ఉన్నాయి, అక్కినేని నేనెక్కడుంటే పాట లో చాలా కష్టపడ్డాడు హీరో.  

పాట సెట్టింగ్ పై నిర్మాత ఖర్చు కి వెంకాదినట్లు లేదు, ఈ పాటలో కొద్ది సెకండ్స్ నాగార్జున దర్శనమిస్తాడు .

కధ టూకీగా: సూర్య గ్రహణ అనతరం వచ్చే మొదటి కిరణాల వేడి ని తట్టుకొనేందుకు, మన పూర్వీకులు తాయారు చేసిన ఒక ఖనిజ మిశ్రమాన్ని, భూమధ్య రేఖ లో ఉన్న ఒక ఆఫ్రికా దేశ తెగ సంరక్షణలో ఉంచుతారు. వారు దాన్ని 'జువా' అని పిలుస్తారు. దాన్ని కోన్ని శతాబ్దాలుగా కాపాడిన అ తెగ పై కొన్ని దుష్ట శక్తులు దాడి చేసి అది సంగ్రహించాలని చూస్తాయి. ఈ

సందర్భంగా తన పెళ్లి ఆగిన కారణంగా విదేశాల్లో ఉన్న హీరోయిన్ కిడ్నాప్ కాబడుతుంది, ఆమెను రక్షించబోయిన హీరో పడే ఇబ్బందులు, ఆ  'జువా' ని హీరో ఎలా కాపాడాడు అనేది మిగతా కధ

ఈ చిత్రానికి 2 నక్షత్రాలు ఇవ్వవచ్చు  

Bhale Bhale Magadivoy – Is he?

Got to see Bhale Bhale Magadivoy on the first day late night show at Chennai. Predominant male audience, almost a full balcony. Interesting to note that Nani the self made hero has a good following, considering the number of whistles and hoots we could hear.

Maruti Dasari the director had a fresh subject, good producer and probably a limited budget. He did his best to complete an entertainer without forgetting for a minute that his hero is a forgetful guy, which could have been better, but not a bad boring movie.

Story revolves around a man who has the habit of forgetting the job on hand the moment he is accosted by another job. It is scary to even imagine being like one, considering the ill effects, theme has been well emphasised by the Director till the end.

Nani, had a good scope to act, but the thought that he has become a “hero” seems to be getting in to his mind, some scenes, he seems to be showing that forgetting he is an actor.

Lavanya Tripathi looked pretty, well picturised. Her predicament of the hero's forgetful nature was well documented. Some scenes her acting could have been better, probably the problem is the understanding of the language or explanation for this Miss Uttarakhand 2006.

Murli Sharma as the father of the heroine, had a full length role unlike his typical villainy roles in the Telugu films. He could deliver as he was expected to.

Naresh, Sithara, Kishore etc had their own part to play to make the movie interesting. Ajay played the role of Cop/Villian role effectively. There were many actors whose presence was there but didn’t have much of a role, wonder why they were hired.

Songs are OK, picturisation was budgeted, they had to complete with low cost it looks like. No fancy cars, bungalows all taken care of to ensure movie is completed within the given budget. Marketing of the movie was done very well, innovative slots taken on television making the announcement look like a new serial coming or a new premier show happening on the TV.

Movie had a climax to ensure heroism as shown in the tollywood movies. My 10 year old daughter who is a big fan of Mahesh, was almost disappointed that there was no action till almost the end. The twist in the movie was well presented.

Bhale Bhale Magadivoy – Rating given by me  

(Copyright of the pictures used rests with the respective owners)

Srimanthudu - reiterating a theme

Exactly after one week of its release, went to see the movie Srimanthudu.

After two badly run films, this movie is a big relief for Mahesh n his fans. Theater balcony was full even after 7 days of release in Chennai for a Telugu movie, speaks good for tollywood that to immediately after the success of Bahubali.

Movie didn't have dragging scenes, presence of Ali n Kishore didn't add/ contribute much to the comedy track. After 1-Nenokkadine this is another movie of Mahesh without a huge posse of comedians. Maybe tollywood hero's don't want to surrender the movie success credit to comedians like Bramhanandam.

Jagapati seems to be in a dilemma whether he is still a hero, emoting as a parent or  villain he needs to watch Prakash Raj more often n better himself. Sukanya makeup seems to have done her in, with make-up person being caught in her 'Indian (Bharateeyudu)' style of dumb expressions or a rich man's wife. She could have been made to perform better with less makeup.

Villains only the 'Sashi ' character impressed, Mukesh Rishi was wasted. Climax could it have been better, probably the Hero's dialogue towards the end, sums it up.

Songs, Charuseela song was very well executed, feeling fresh. Rama Rama song, choreography was good, could the director have convinced the hero to remove his shoes for the song picturisation being a song performed near the pandal of the Lord. Even the last song was well pictured with rural murals in the backdrop.

Sruthi Hasan in many scenes looked very weak with her zero size. in the recent times she seems to be getting good amount of footage in comparison with the hero (last being Race gurram). She is able to perform, probably being the child of two very good actors.

Mahesh, the self proclaimed directors hero, did his best. Be it fights (my friend was commenting director Siva or the stunt master seems to be a European football league fan ), dances, standing up to his father etc. Mahesh satisfied his fans.

Director Siva did well to bring some of his favourite themes, family bonding, village development, sacrifice for your mother land to the fore n executed a watchable movie. After Mirchi, he has more or less struck to these, however the treatment was different. Hope he will not be bracketed. He should ensure he is able to extract maximum output from senior stars like Mukesh n Jagapati

 I would rate this movie with 4 stars


 (Copy right of the pictures used in the blog rests with the respective owners)